سه مرد اهل تنسی به اتهامات مربوط به یک سری حملات خشونت‌آمیز هماهنگ به خانه‌های دارندگان ارزهای دیجیتال در سراسر کالیفرنیا متهم شده‌اند. بین ماه‌های نوامبر و دسامبر سال گذشته، عاملان ادعایی - الیجا آرمسترانگ (۲۱ ساله)، نینو چینداوان (۲۱ ساله) و جیدن راکر (۲۵ ساله) - طرحی را که دادستان‌ها آن را "گستاخانه، خشونت‌آمیز و خطرناک" می‌نامند، ترتیب دادند که منجر به سرقت بیش از ۶.۵ میلیون دلار دارایی دیجیتال شد.

تکنیک عملیاتی به طرز نگران‌کننده‌ای ساده بود. این مردان خود را به عنوان کارگر تحویل غذا جا می‌زدند و در ابتدا با ارائه سفارش‌های جعلی غذا، بررسی می‌کردند که آیا قربانیان در خانه هستند یا خیر. به محض شناسایی یک خانه مسکونی اشغال شده، ظاهراً با استفاده از سلاح گرم، نوار چسب و بست زیپی به زور وارد آن شدند. قربانیان از نظر فیزیکی مهار شده بودند در حالی که مهاجمان خواستار دسترسی به کیف پول‌های ارز دیجیتال و عبارات بازیابی (seed phrase) - کلیدهای رمزنگاری که کنترل کامل دارایی‌های دیجیتال را اعطا می‌کنند - بودند.

از پیتزا تا پاداش

طبق کیفرخواست، اولین حمله تایید شده در سانفرانسیسکو در ۲۲ نوامبر رخ داده است. سفارش پیتزا به عنوان یک شناسایی عمل می‌کرد: اگر کسی پاسخ می‌داد، آنها یک هدف داشتند. پس از سرقت موفقیت‌آمیز از خانه در سانفرانسیسکو، طبق گزارش‌ها، این سه نفر با استفاده از همان دفترچه راهنمای عملیاتی با همان نام جعلی، به جنوب، سن خوزه، مهاجرت کردند. این الگو نشان دهنده برنامه‌ریزی حساب‌شده به جای جرم فرصت‌طلبانه است.

قربانیان در سراسر سانفرانسیسکو، سن خوزه، سانی‌ویل و لس‌آنجلس هدف قرار گرفتند. هر مکان از یک روش کار یکسان پیروی می‌کرد - تحویل جعلی، ورود اجباری، اجبار فیزیکی و استخراج دارایی‌های دیجیتال. دادستان‌های فدرال این طرح را توصیف کردند به عنوان یک کمپین هماهنگ برای شناسایی و سوءاستفاده از افراد ثروتمند حوزه کریپتو که گمان می‌رفت دارایی‌های قابل توجهی را به صورت آفلاین نگهداری می‌کنند.

حملات آچار فرانسه به جریان اصلی تبدیل می‌شوند

این کیفرخواست، واقعیت نگران‌کننده‌ای را در چشم‌انداز امنیت ارزهای دیجیتال برجسته می‌کند: حملات موسوم به «حملات آچار» - اجبار فیزیکی برای استخراج کلیدهای رمزنگاری - دیگر موارد حاشیه‌ای نیستند. آنها یک نگرانی مستند برای اجرای قانون هستند. افزایش تلاش‌های خشونت‌آمیز برای سرقت ارزهای دیجیتال در سال ۲۰۲۶ نشان می‌دهد که مهاجمان یک هدف سودآور را شناسایی کرده‌اند: افرادی که دارایی‌های قابل توجهی را به صورت امانت در اختیار دارند.

این تمایز مهم است. برخلاف سرقت سنتی از بانک‌ها، که در آن بیمه‌های نهادی و منابع اجرای قانون تا حدودی از شما محافظت می‌کنند، دارایی‌های کریپتو که در کیف پول‌های شخصی ذخیره می‌شوند، چنین شبکه ایمنی را ارائه نمی‌دهند. به محض اینکه یک عبارت بازیابی به خطر بیفتد، دارایی‌ها می‌توانند در عرض چند ثانیه به صورت برگشت‌ناپذیر منتقل شوند. هیچ مکانیسم بازپرداخت، هیچ فرآیند بازیابی یا هیچ پشتوانه نهادی وجود ندارد.

برای دارندگان جدی ارزهای دیجیتال، این کیفرخواست به عنوان یک یادآوری جدی عمل می‌کند: امنیت فیزیکی و امنیت عملیاتی نگرانی‌های جداگانه‌ای نیستند. مشارکت‌کنندگان ثروتمند ارزهای دیجیتال به طور فزاینده‌ای با خطرات واقعی ایمنی شخصی مواجه هستند. کیف پول‌های چندامضایی، ذخیره‌سازی سرد در مکان‌های نامعلوم و محدود کردن دسترسی به عبارات بازیابی در بین طرف‌های مورد اعتماد، دیگر اقدامات احتیاطی پارانوئید نیستند - آنها شیوه‌های امنیتی منطقی در چشم‌اندازی هستند که مهاجمان حاضرند برای دسترسی به دارایی‌های دیجیتال مرتکب جنایات خشونت‌آمیز شوند.

این سه مرد همچنان در بازداشت فدرال و در انتظار محاکمه هستند. در صورت محکومیت، با مدت زمان قابل توجهی زندان روبرو خواهند شد. اما اهمیت واقعی این پرونده در آنچه در مورد مجرمانی که اکنون اکوسیستم کریپتو را هدف قرار می‌دهند، آشکار می‌کند، نهفته است: آنها سازمان‌یافته، مایل به استفاده از خشونت و به اندازه کافی ماهر هستند که از تاکتیک‌های مهندسی اجتماعی اولیه استفاده کنند. این یک نمایه تهدید است که ارزش جدی گرفتن دارد.

---------------

نویسنده: بلیک تیلور
میز اخبار نیویورک